ΠΕΡΙΟΧΕΣ ΝΟΗΜΟΣΥΝΗΣ - ΕΡΩΤΗΜΑΤΟΛΟΓΙΟ

ΚΟΙΝΩΝΙΚΑ ΔΙΚΤΥΑ

ΘΕΩΡΗΤΙΚΟ ΠΛΑΙΣΙΟ

Στη σύγχρονη εποχή, η έννοια της νοημοσύνης συνδέεται με την ικανότητα του ατόμου να κρίνει λογικά, να σκέφτεται με αφαιρετικό τρόπο, να επιλύει νοητικά προβλήματα και να μαθαίνει γρήγορα. Η νοημοσύνη λοιπόν αποτελεί μια αρκετά σύνθετη νοητική λειτουργία που δύσκολα μπορεί να μετρηθεί με ένα τεστ IQ ή ένα διαγώνισμα στο σχολείο, αφού συνήθως αυτά αξιολογούν ένα συγκεκριμένο νοητικό έργο και παραβλέπουν τα υπόλοιπα.

Η θεωρία της Πολλαπλής Νοημοσύνης, ως ψυχολογική θεωρία του νου, προτάθηκε από τον Howard Gardner (1993) και αναπτύχθηκε περαιτέρω από τον Thomas Armstrong (2003). Η θεωρία αυτή αμφισβητεί ότι υπάρχει μόνο μία έμφυτη νοημοσύνη, την οποία δεν μπορούμε να αλλάξουμε, αλλά μπορούμε να την μετρήσουμε. Κάθε άνθρωπος κατέχει ένα ενοποιημένο μίγμα από οκτώ, τουλάχιστον, είδη νοημοσύνης και αποτελεί πλέον ένα πολυδύναμο άτομο, χωρίς να ιεραρχείται ο βαθμός εξυπνάδας του. Όλοι μας έχουμε αυτές τις νοημοσύνες. Το μόνο που διαφέρει από άνθρωπο σε άνθρωπο είναι ο βαθμός ανάπτυξης καθεμιάς νοημοσύνης και ο τρόπος με τον οποίο αλληλεπιδρούν μεταξύ τους. Επομένως, η κάθε νοημοσύνη δεν λειτουργεί αυτόνομα, αλλά επικοινωνούμε, μαθαίνουμε ή λύνουμε προβλήματα που προκύπτουν με οκτώ, τουλάχιστον, τρόπους.

Αν δεχτούμε, τέλος, ότι όλα τα παιδιά διαθέτουν διαφορετικά «είδη μυαλού», η δυναμική ή υποτονική ενεργοποίησή τους πρέπει λογικά να οφείλεται στο οικογενειακό, πολιτισμικό και εκπαιδευτικό περιβάλλον και τον τρόπο που διδάσκουμε και αξιολογούμε τις διαφορετικές ικανότητες κάθε παιδιού. Όπως υποστήριζε ο Gardner, «μη ρωτάς πόσο έξυπνο είναι ένα παιδί, αλλά με ποιο τρόπο είναι έξυπνο και σε τι είναι έξυπνο».

Το παρακάτω ερωτηματολόγιο αποτελεί ένα άτυπο εργαλείο εκπαιδευτικής αξιολόγησης (vs. τα τυπικά διαγνωστικά εργαλεία) που στόχο έχει να εντοπίσει, να επιβεβαιώσει και να προσδιορίσει «το ατομικό προφίλ νοημοσύνης» κάθε παιδιού, ώστε αφενός να συνειδητοποιήσει το ίδιο τα δυνατά-αδύνατα σημεία του μυαλού του και αφετέρου να χρησιμοποιηθεί περαιτέρω ως βάση κατασκευής κατάλληλου προγράμματος παρέμβασης.

Η ανάπτυξη του ερωτηματολογίου αυτού βασίστηκε στις επιστημονικές θέσεις και την ταξινομία των Gardner (1993) και Armstrong (2003), ενώ ακολούθησε την προτασιακή και παραγοντική δομή της ξένης έκδοσης «Multiple Intelligence Questionnaire for Children» (Connell, 2005), το οποίο αποτελείται από 7 προτάσεις (items) ανά περιοχή νοημοσύνης.

  

ΣΥΝΕΧΕΙΑ

Επιστημονική Επιμέλεια: Δρ. Μιχαήλ Δ. Χρυσός
Copyright: Κε. Εκπ. Δεξ. Προχωρώ  και teacherland.gr


 

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ

-Armstrong, T. (2003). You’re smarter than you think: A kid’s guide to multiple intelligences. Minneapolis, MN: Free Spirit Pub
-Connell, D. (2005). Brain-based strategies to reach every learner. New York: Scholastic Teaching Resources
-Gardner, H. (1993). Multiple intelligences: Τhe theory in practice: Α reader. New York: Basic Books
-Παντελιάδου, Σ. (2000). Μαθησιακές Δυσκολίες και εκπαιδευτική πράξη: Τι και γιατί. Αθήνα: Ελληνικά Γράμματα